prostat1

غده پروستات، درست در زير مثانه قرار دارد و توليد قسمتی از مايعی را می كند كه اصطلاحاً به آن "منی" گفته می شود و اين مايع در اوج لذت جنسی خارج می گردد. پروستات برای اينكه عمل خود را به خوبی انجام دهد، نيازمند هورمونهايی است كه از بيضه ها ترشح می گردند و در صورتی كه اين هورمونهايی مردانه كه از بيضه ها ترشح می شوند مقدارشان كاهش يابد، پروستات كوچك می گردد. مايعاتی كه از غدد ترشح می شوند در اپی تليوم غدد ساخته می شوند. اپی تليوم عبارت است از لايه هايی از سلولهای ويژه كه به آنها اصطلاحاً سلولهای اپي تليال گفته می شود. در تمام غدد، اپی تليوم توسط بافتی به نام استروما محاصره می شود. در پروستات، اين استروما حاوی رشته های عضلانی می باشد كه می تواند باعث ايجاد مشكلاتی در بيماريهای پروستات شود. در هنگام بزرگ شدن پروستات، هم اپی تليوم و هم استروما بزرگ می گردند. بعلاوه، گرچه پروستات شبيه يك عضو منفرد می باشد، اما در واقع از دو قسمت مختلف تشكيل شده است كه هركدام از اين قسمتها، مستعد ابتلاء به بيماريهای مختلفی می باشند.

                                                                                   
با وجود اينكه ممكن است كمی پيچيده به نظر آيد، اما دانستن اين موضوع كه پروستات از دو قسمت داخلی و خارجی تشكيل شده و هر دوی اين قسمتها از غددی (اپی تليوم) كه توسط بافت (استروما) حاوی عضلات احاطه شده تشكيل يافته اند ، می تواند به درك ما از بيماريهايی كه پروستات را گرفتار می سازند و نحوه درمان آنها كمك بسياری نمايد
.

                                                                                
در نزديكی پروستات، دو عضله حلقوی تنگ كننده وجود دارد كه به آنها اصطلاحاً "اسفنكتر" گفته می شود. اين اسفنكترها باعث كنترل مثانه و توقف نشت كردن ادرار از مثانه می شوند. آنها همچنين به خروج مايع منی در هنگام اوج لذت جنسی كمك مي كنند. عضله حلقوی كه در زير پروستات قرار دارد و به آنها اصطلاحاً "اسفنكتر خارجی مثانه" گفته می شود، به ويژه برای جلوگيری از نشت ادرار از مثانه به بيرون، اهميت دارد.

 

استفاده از داروهای هورمونی و تاثیر آن بر پروستات

در سالهای اخیر ورزشکاران برای افزایش کارایی و توان ورزشی مبادرت به استفاده از داروهای هورمونی مینمایند . این عمل علاوه بر اینکه برابری و عدالت در ورزش را زیر سوال میبرد عوارض و مشکلاتی نیز برای مصرف کننده در پی دارد . یکی از این عوارض تاثیر غیر مستقیم این داروها بر رشد و بزرگ شدن پروستات میباشد . این مشکل برای ورزشکاران هنگامی بروز مینماید که ورزش را ترک کرده و کمی پا به سن میگذارند.

 

درمان

داروهايی كه باعث كوچك شدن پروستات می شوند، اثر خود را در مقابله با هورمون مردانه تستوسترون كه علت بزرگ شدن پروستات است، نشان می دهند. اين داروها باعث تغيير وضعيت شده و پروستات را كوچك می كنند. هورمونهای مردانه در ساير اعضاء بدن به روش ديگری عمل می كنند ، بنابراين، اين گونه از داروها فقط بر روی پروستات اثر كرده و تقريباً هيچگونه عوارض جانبی ندارند.

                                                                                                             
تعدادی از اين داروها كشف شده اند ، اما در حال حاضر فقط داروی فيناستريد (با نام تجارتی پروسكا 
Proscar) در داروخانه ها موجود بوده و مصرف می شوند. گرچه مصرف اين قرصها خيلی بی خطر بود و عوارض جانبی ناچيزی دارند، اما عده ای از آقايان با مصرف اين قرصها از اشكال در فعاليت جنسی و عدم ايجاد نعوظ شاكی هستند که با قطع مصرف اين دارو، معمولاً اين مشكلات برطرف می گردند. اگر فعاليت جنسی برای شما خيلی اهميت دارد، ممكن است احساس كنيد كه اين درمان به درد شما نمی خورد، گرچه مشكلات جنسی بعد از عمل جراحی پروستات بسيار شايع تر می باشد و قابل درمان هم نيست. نكته مهم ديگری كه بايد در مورد قرصهای فيناستريد بدانيد اين است كه به محض اينكه مصرف اين قرصها متوقف می شود، پروستات دوباره خيلی سريع تر از قبل بزرگ خواهد شد. بنابراين وقتی شروع به خوردن اين قرصها می كنيد، مصرف آنها را قطع نكنيد.

                                                                                                  
آلفابلوکرها                                                                                                              
دسته ديگری از داروها كه در درمان بزرگ شدن خوش خيم پروستات استفاده می شوند داروهای آلفابلوكر هستند. همانطور كه قبلاً هم گفته شد، پروستات دارای عضلاتی می باشد. انقباض اين عضلات باعث شل شدن عضلات، كاهش انسداد و در نتيجه بهبود علايم می شوند. متأسفانه اين داروها بر روی عضلات ساير قسمتهای بدن هم اثر كرده (بخصوص در رگهای خونی) و باعث عوارضی مثل كاهش فشار خون ، ضعف ، غش و خواب آلودگی می شوند
.

                                                                                       
از اين دسته از داروها در درمان فشارخون هم استفاده می گردد اما بعضی از انواع جديدتر آنها، بيشتر بر پروستات اثر كرده و بر روی قسمتهای ديگر بدن اثر چندانی ندارند و بنابراين دارای عوارض جانبی كمتری هستند. مزيت بزرگ اين داروها، اين است كه اثر آنها سريعاً ايجاد می شود. در حال حاضر داروهای پرازوسين، ترازوسين، آلفوزوسين، دوكسازوسين، ايندورامين و تامسولوزين از دسته داروهای آلفابلوكر هستند كه در اين موارد تجويز می شوند. عوارض جانبی اين داروها متفاوت بوده و اگر با مصرف يكی از آنها دچار مشكلاتی شدید ، می توانيد داروی ديگر را امتحان نماييد. داروهای آلفابلوكر می توانند باعث بروز انزال معكوس شوند كه با قطع مصرف آن، مشكل برطرف می گردد. همانند درمان هورمونی، در اين موارد نيز بهبود اندكی در سرعت جريان ادرار ايجاد می شود
.

 

prostat2